
მიდოდრინი
დასახელება და შემადგენლობა
შემადგენლობა: აქტიური ნივთიერება: მიდოდრინის ჰიდროქლორიდი - 2.5 მგ თითოეულ ტაბლეტში. ფარმაცევტული ფორმა: ტაბლეტები. შეფუთვა: #30 ტაბლეტი.
გამოყენების ჩვენებები
მედიკამენტი ინიშნება 18 წლის და უფროსი ასაკის მოზრდილ პაციენტებში შემდეგი მდგომარეობებისას: მძიმე ორთოსტატული ჰიპოტენზია: ნეიროგენული გენეზის ორთოსტატული ჰიპოტენზიის მკურნალობა (გამოწვეული ავტონომიური ნერვული სისტემის დისფუნქციით), როდესაც სხვა არამედიკამენტური თერაპია არასაკმარისად ეფექტურია; სიმპტომური მძიმე ჰიპოტენზია: მძიმე ქრონიკული არტერიული ჰიპოტენზიით გამოწვეული თავბრუსხვევა, სინკოპე (გულის წასვლა) და სუსტი პერიფერიული პერფუზია.
ფარმაკოლოგიური თვისებები და მოქმედების მექანიზმი
ფარმაკოლოგიური თვისებები ფარმაკოდინამიკა: ფარმაკოთერაპიული ჯგუფი: გულ-სისხლძარღვთა სისტემა; კარდიოლოგიური პრეპარატები; ალფა-ადრენორეცეპტორების აგონისტები (ATC კოდი: C01CA17). მოქმედების მექანიზმი: მიდოდრინი წარმოადგენს პროწამალს. პერორალური მიღების შემდეგ ის ფერმენტული ჰიდროლიზის გზით გარდაიქმნება აქტიურ მეტაბოლიტად - დესგლიმიდოდრინად. სელექციური 1-ადრენერგული აგონიზმი: დესგლიმიდოდრინი წარმოადგენს პერიფერიული 1-ადრენორეცეპტორების სელექციურ აგონისტს. ის პრაქტიკულად არ მოქმედებს -ადრენორეცეპტორებზე და ცენტრალურ ნერვულ სისტემაზე. ვასოკონსტრიქცია: ასტიმულირებს არტერიოლებისა და ვენების გლუვ კუნთებს, იწვევს პერიფერიულ ვასოკონსტრიქციას, ზრდის პერიფერიულ სისხლძარღვთა წინააღმდეგობას და ამცირებს ვენურ ტევადობას (ვენებში სისხლის დაგროვებას). კლინიკური ეფექტურობა და უსაფრთხოება: მიდოდრინი ეფექტურად ზრდის სისტოლურ და დიასტოლურ არტერიულ წნევას, ამცირებს ვენურ სტაზს და ხელს უშლის ორთოსტატული ჰიპოტენზიის დროს ტვინის ჰიპოპერფუზიასა და სინკოპეს (გულის წასვლას). მას არ გააჩნია პირდაპირი დადებითი ინოტროპული ან ქრონოტროპული ეფექტი გულზე. ფარმაკოკინეტიკა: აბსორბცია: პერორალური მიღებისას მიდოდრინი სწრაფად და თითქმის სრულად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან. ბიოშეღწევადობა შეადგენს დაახლოებით 93%-ს. მიდოდრინის მაქსიმალური კონცენტრაცია პლაზმაში (C) მიიღწევა 30 წუთში (T), ხოლო აქტიური მეტაბოლიტის - დესგლიმიდოდრინის C მიიღწევა 1-2 საათში. საკვების მიღება გავლენას არ ახდენს პრეპარატის აბსორბციაზე. განაწილება: მიდოდრინი და დესგლიმიდოდრინი ფართოდ განაწილდება ორგანიზმის ქსოვილებში. პლაზმის ცილებს უკავშირდება უმნიშვნელო ხარისხით. აღწევს ჰემატოენცეფალურ ბარიერში მინიმალური რაოდენობით. მეტაბოლიზმი: განიცდის დეგლიცინაციას ორგანიზმის სხვადასხვა ქსოვილში (ძირითადად ღვიძლსა და სისტემურ ცირკულაციაში) აქტიურ მეტაბოლიტად - დესგლიმიდოდრინად. ელიმინაცია: მიდოდრინის ნახევრადგამოყოფის პერიოდი (t1/2) შეადგენს დაახლოებით 25 წუთს, ხოლო აქტიური მეტაბოლიტისა (დესგლიმიდოდრინი) - 3-4 საათს. გამოიყოფა თირკმლებით დესგლიმიდოდრინის (80%) და უცვლელი მიდოდრინის სახით.
დოზირება და მიღების წესი
მიღების წესი: მიიღება პერორალურად, ცოტაოდენი წყლის მიყოლებით, ჭამისგან დამოუკიდებლად. მნიშვნელოვანი უსაფრთხოების წესი: მწოლიარე პოზიციაში ჰიპერტენზიის განვითარების თავიდან ასაცილებლად, ბოლო დოზა უნდა მიიღოთ დაწოლამდე სულ მცირე 4 საათით ადრე (არ მიიღოთ უშუალოდ ძილის წინ). დოზირების პრინციპი: დოზა ინიშნება ინდივიდუალურად არტერიული წნევის დინამიკისა და კლინიკური პასუხის მიხედვით. სტანდარტული დოზირების რეჟიმი: საწყისი დოზა: 2.5 მგ (1 ტაბლეტი) 3-ჯერ დღეში (მაგალითად: დილით გაღვიძებისას, შუადღეს და ადრე საღამოს). დოზის ტიტრაცია: საჭიროებისას, დოზა შეიძლება გაიზარდოს 5 მგ-მდე (2 ტაბლეტი) 3-ჯერ დღეში (მიღებებს შორის სულ მცირე 3-4 საათიანი ინტერვალით). მაქსიმალური დღიური დოზა: 10 მგ 3-ჯერ დღეში (სულ 30 მგ დღეში). სპეციალური პოპულაციები: თირკმლის ფუნქციის დარღვევა: მიდოდრინი უკუნაჩვენებია თირკმლის მძიმე უკმარისობისას. საშუალო სიმძიმის უკმარისობისას თერაპია იწყება მინიმალური დოზით (2.5 მგ დღეში). ღვიძლის ფუნქციის დარღვევა: გამოიყენება სიფრთხილით, რადგან ღვიძლი მონაწილეობს პრეპარატის მეტაბოლიზმში. ხანდაზმული პაციენტები (65 წელი): საჭიროებს დოზის ფრთხილ ტიტრაციას თირკმლის ფუნქციის ასაკობრივი დაქვეითების გამო. პედიატრიული პოპულაცია (18 წლამდე ასაკი): გამოყენება უკუნაჩვენებია ეფექტურობისა და უსაფრთხოების მონაცემების არარსებობის გამო.
გვერდითი მოვლენები
გვერდითი რეაქციები კლასიფიცირებულია სისტემურ-ორგანული კლასებისა და სიხშირის მიხედვით: ძალიან ხშირი (1/10): პილოერექცია, დიზურია (შარდვის გაძნელება/ტკივილი). ხშირი (1/100 - <1/10): ნერვული სისტემა: პარესთეზიები (ჩხვლეტის/ქავილის შეგრძნება, განსაკუთრებით თავის თმიან ნაწილში), თავის ტკივილი, თავბრუსხვევა. გულ-სისხლძარღვთა სისტემა: არტერიული ჰიპერტენზია მწოლიარე პოზიციაში. კუჭ-ნაწლავის ტრაქტი: გულისრევა, დისპეფსია, პირის სიმშრალე, სტომატიტი. შარდ-სასქესო სისტემა: შარდის შეკავება. ნაკლებად ხშირი (1/1000 - <1/100): რეფლექსური ბრადიკარდია, გულისცემის აჩქარება, ძილის დარღვევა, შფოთვა, მოუსვენრობა. იშვიათი (<1/1000): ტაქიკარდია, პაროქსიზმული არითმიები, ღვიძლის ფერმენტების მომატება.
უკუჩვენებები
ჰიპერმგრძნობელობა მიდოდრინის ან პრეპარატის რომელიმე დამხმარე კომპონენტის მიმართ; მძიმე ორგანული გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები (მაგ. გულის იშემიური დაავადება, მიოკარდიუმის ინფარქტი, გულის ქრონიკული უკმარისობა, გულის გამტარებლობის დარღვევები, არითმიები); მწოლიარე პოზიციაში გამოხატული არტერიული ჰიპერტენზია; არტერიული ჰიპერტენზია (ნებისმიერი ფორმის); თირკმლის მძიმე უკმარისობა ან შარდის მწვავე შეკავება; პროსტატის ჰიპერტროფია ნარჩენი შარდის აკუმულაციით; დახურულკუთხოვანი გლაუკომა; ფეოქრომოციტომა; ჰიპერთირეოზი (ფარისებრი ჯირკვლის ჰიპერფუნქცია); ორსულობა და ლაქტაციის პერიოდი.
განსაკუთრებული მითითებები
მწოლიარე პოზიციაში ჰიპერტენზია: მიდოდრინით თერაპიისას არსებობს მწოლიარე მდგომარეობაში არტერიული წნევის მკვეთრი მომატების რისკი. პაციენტებს ეკრძალებათ პრეპარატის მიღების შემდეგ დაწოლა. ძილის დროს რეკომენდებულია საწოლის თავის მხარის აწევა (15-20სმ-ით). აუცილებელია არტერიული წნევის მუდმივი მონიტორინგი (როგორც ფეხზე დგომისას, ისე წოლისას). ბრადიკარდია: 1-რეცეპტორების სტიმულაციამ შესაძლოა გამოიწვიოს რეფლექსური ბრადიკარდია (გულისცემის შენელება). თუ პაციენტს აღენიშნება ბრადიკარდიის სიმპტომები (გულისცემის შენელება, თავბრუსხვევა), მკურნალობა უნდა შეწყდეს. შარდის შეკავება: სისხლძარღვებთან ერთად მიდოდრინი ასტიმულირებს შარდის ბუშტის 1-რეცეპტორებს, რამაც შესაძლოა გამოიწვიოს შარდვის გაძნელება ან შარდის შეკავება. ორსულობა: მიდოდრინის გამოყენება ორსულობის დროს უკუნაჩვენებია (არსებობს საშვილოსნოს სისხლძარღვების სპაზმისა და ნაყოფის ჰიპოქსიის რისკი). ლაქტაცია: ცნობილი არ არის გადადის თუ არა მიდოდრინი ან დესგლიმიდოდრინი დედის რძეში. ლაქტაციის პერიოდში პრეპარატის გამოყენება უკუნაჩვენებია. ურთიერთქმედება სხვა სამკურნალო საშუალებებთან სხვა სიმპათომიმეტეტიკები და ვაზოკონსტრიქტორები (ფენილეფრინი, ფსევდოეფედრინი, ეფედრინი): მკვეთრად ზრდიან არტერიული ჰიპერტენზიის რისკს. -ადრენობლოკატორები (პრაზოზინი, დოქსაზოზინი, ტამსულოზინი): წარმოადგენენ მიდოდრინის პირდაპირ ანტაგონისტებს და ამცირებენ მის ეფექტურობას. გლიკოზიდები (დიგოქსინი) და ბეტა-ბლოკატორები: ზრდიან გამოხატული რეფლექსური ბრადიკარდიისა და AV ბლოკადის განვითარების რისკს. სტეროიდები (ფლუდროკორტიზონი, დექსამეტაზონი): ზრდიან არტერიულ წნევას და მწოლიარე ჰიპერტენზიის რისკს. MAO-ს ინჰიბიტორები: ზრდიან მძიმე ჰიპერტენზიული კრიზის რისკს. ჭარბი დოზირება სიმპტომები: მკვეთრი არტერიული ჰიპერტენზია, პილოერექცია, სიცივის შეგრძნება, გამოხატული რეფლექსური ბრადიკარდია, შარდის შეკავება. მკურნალობა: პრეპარატის მოხსნა, ინდუცირებული ღებინება ან კუჭის ამორეცხვა. მძიმე ჰიპერტენზიისას ინიშნება -ადრენობლოკატორები (მაგ. ფენტოლამინი ინტრავენურად), ხოლო ბრადიკარდიისას - ატროპინი.
შენახვის პირობები
შენახვის პირობები: შეინახეთ არაუმეტეს 25C ტემპერატურაზე, მშრალ, სინათლისგან დაცულ და ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.
მწარმოებელი
შპს „ფორტის ფარმაცეუტიკალსი“ Pharmaceutical Compounding მისამართი: საქართველო, თბილისი, გ. ჟვანიას ქ. No9 ტელ: 032 2053191 სამუშაო საათები - ყოველდღე 10:00-20:00
პრეპარატის შერჩევა, მიღების წესი, დამხმარე ნივთიერებები, გამოთავისუფლების მახასიათებლები და მომზადების შემდეგ გამოყენების საბოლოო ვადა უნდა დააზუსტოთ მკურნალ ექიმთან და გამცემ ფარმაცევტთან.
წყაროები და კონტექსტი.
წყაროები აღწერს მოქმედ ნივთიერებებს ან რეფერენსულ მედიკამენტებს და არ ნიშნავს ფორტისის მიერ მომზადებული პრეპარატების FDA-ს ან EMA-ს მიერ დამტკიცებას. საარქივო ინსტრუქციები შესაძლოა უახლეს ინფორმაციას არ ასახავდეს. ეს მიმოხილვა არ წარმოადგენს უსაფრთხოების სრულ სახელმძღვანელოს ან დანიშნულების რეკომენდაციას.
როგორ წარმოვადგენთ პროდუქტის ინფორმაციას